فعالیت آبی نشان میدهد چه مقدار از آب موجود در یک ماده غذایی برای رشد میکروبها، کپکها و انجام واکنشهای شیمیایی در دسترس است.
نکته مهم این است که فعالیت آبی با رطوبت یکی نیست. ممکن است دو محصول رطوبت مشابهی داشته باشند، اما فعالیت آبی آنها متفاوت باشد.
مثال:
* میوه تازه → فعالیت آبی بالا
* کشمش → فعالیت آبی کمتر
* میوه فریزدرای → فعالیت آبی بسیار پایین
هرچه فعالیت آبی کمتر باشد:
ماندگاری محصول بیشتر میشود
رشد باکتریها و کپکها سختتر میشود
نیاز به نگهداری خاص کمتر میشود
برای محصولات فریزدرای، یکی از مزیتهای اصلی همین کاهش فعالیت آبی است که باعث افزایش ماندگاری در کنار حفظ کیفیت محصول میشود.
